Ölümsüzlük yolu ne kadar da çetin… Üstelik bu, bir veba yüzünden tamamen değişmiş bir yetiştirme dünyasında gerçekleşiyorsa! Faniler vebanın taşıyıcılarına dönüştü; bir ölümsüz onlarla temas ederse, en iyi ihtimalle yetişimi geriler. En kötü ihtimalle ise Dao’su göklere geri döner ve yok olur. Böylece ölümsüzler diyarı ile ölümlüler dünyası sonsuza dek ayrıldı. Gökleri bile kıskandıracak hırslarla bu dünyaya aktarıldım… ama yapabildiğim tek şey, ölümlü tozun içinde yavaş yavaş solup gitmek, bütün hayatımı boşa harcamak oldu. Neyse ki, ölüm döşeğimdeyken nihayet eşsiz bir hazine uyandırdım. Bu hazine gerçeği hayale, hayali gerçeğe dönüştürebiliyor; tüm hayatımı geçici bir rüyaya çevirip beni dünyaya ilk geldiğim ana geri gönderiyordu! İşte böyle başladı, ebedi yaşamı arayışımın uzun ve meşakkatli yolculuğu…