Sorun şu ki bir tabutun içinde uyandım. Hem de asıl sahibinin cenaze gününde. Daha da kötüsü o kadar çok roman okudum ki hangisinin içine düştüğümü bile kestiremiyorum. Kalpsiz ailem ve beni gördüklerinde titreyen hizmetçiler durumun ne olduğunu açıkça belli ediyor. Bir ‘kötü kadın’ karakterinin bedenine girmişim. Pekâlâ bu ‘kötü kadın’ klişesinden kurtulmak için yıllarca okuduğum romantik-fantastik romanlardan edindiğim tecrübeyi kullanacağım! Bu arada… neden herkes beni gördüğünde titremeye başlıyor?