Gayri meşru bir çocuk olduğumu sanıyordum… ama sonradan tamamen yabancı olduğum ortaya çıktı?! Fazlalık olarak göç ettikten bir yıl sonra, okuldan atılmanın eşiğinde olduğumu öğrendim. Evden tek başıma çıkmayı tercih edeceğimi söyledim. "Aslında bu çocuk benim kızım, değil mi kızım?" Psikopat dükün dikkatini çektim mi? ‘Biriyle oynadıktan sonra verdiği paranın bir ada almaya yettiğini duydum?’ Onunla kızı gibi anlaşıyordum çünkü ileride onun servetini elde edebileceğimi düşünüyordum. Ve birkaç ay sonra evinden kalın bir banka hesabıyla ayrılacaktım. "Ben sana gitmeni söyleyene kadar yanımda kal." Ancak beni oyuncak olarak gören babam beni aramaya geldi ve beni durdurdu. = Babamın ikna etmesiyle eve döndükten sonra aileler ve babam beni evlat edinmek için mücadele etti. Amcalarım ve teyzelerim beni korumak için toplandılar ve geleceğin psikopatları bana karşı tuhaf takıntılar edinmeye başladı. "Doğum günün kutlu olsun Ayrin. Bugün itibariyle lider sensin." Üstelik dükün makamı benim doğum günü hediyemdi. Her şey tam da beklediğim gibi gidiyor. [Hey, ne kadar uyuyacaksın? Büyükannen seni yaşam destek ünitesinden çıkaracağını söyledi!] [Cha Miso, öleceksin!] Bu ses nedir? Bu şekilde iyi olacak mıyım? (Özet: Gurme Taramaları)